سقوط

از وقتي كه حس كردم نوشتن تنها راه ماندن است زمان نسبتا طولاني مي گذرد كه هيچ ننوشته ام و چه جان سخت است آدمي كه ماندنش را به هر خاك و خاشاكي چفت و بست مي كند . به استناد آخرين نوشته ام ريزش باران بر ساحل رنگين كماني زاينده رود بهانه اي شد بر گيجي و منگي چند ماهه ام كه بناست حس نوستالو‍يكش را با سفر قريب الوقوع ديگري لگد مال كنم و بگذارم محمد دستم را بگيرد و دور از چشمان مادرش بر خلوت آجري آنجا بنشينيم و چيپس فلفلي بخورد و سالي را كه مي گذرد و سالي را كه گذشته است به خاطره دوري مبدل كنيم  و پيش از آن به رسم مردمان ايستاده دست به روي دست بگذاريم و گردن كج كنيم بر خاك عمو جان فاتحه اي بفرستيم و بگوييم " خداوند همه رفتگان را بيامرزد " (آنروز كه رفته بود سهيلا ساعت پنج زنگ زده بود . كار از كار گذشته بود و گروهي هيجان دوست بر گردش حلقه زده بودند . اشك بر صفحه سربي سحر مي خزيد و ما ترانه لوركا مي خوانديم . پسر ي پارچه سفيد را آورد در ساعت پنج صبح. طبقي خرما از پيش آماده در ساعت پنج صبح . باقي همه مرگ بود و مرگ در ساعت پنج صبح .  هاله اي زرين گرد سرش ، خنده اش سنبل رومي بود و نمك بود و فراست بود و زور بازوي حيرت آورش شط غرنده اي زشيران بود .

ما بوديم و در برابر ما از خويش مي رود اين تخته بند تن كه طرح آشكار بلبلان را داشت و مي ديدمش كه از حفره اي بي انتها پوشيده است .

اينك اما اوست خفته ي خوابي نه بيداريش در دنبال ، و افسوس كه ديگر نه نارنج بازش مي شناسد و نه دريا ، نه كاجها بر صفحه سفيد كوههاي كندلوس و نه اسبها و رمه ها بر كمر كش جنگل نمك آبرود ، زيرا براي هميشه مرده است  چون تمامي مردگان كه فراموش مي شوند .

نمي خواستم بگويم اما نفسم را بريده است اين گسستن بند بند اين خاشاك كه بر دستان عرق كرد ه ام  سر مي خورد آن هنگام كه عشق (بگذاريد بگويم عشق) الهه برهنه اي است آغوش گشوده و نفسش  بوي زباله هاي دوزخ مي دهد و در گوشم  مي گويد "آه چقدر دوستت دارم .آ آه چقدر خوب است آه ..."  .

به كجا مي توانم بگريزم . تنها گرگهاي گرسنه نوميد مي توانند بر منظره اي از دشت هاي شخم زده پر برف بنگرند و به آلاچيق مفلوكي پناه برند و غريزه وحشي خويش را به انتظار بنشينند

چگونه مي توانم به طرح آن پرند ه اي بينديشم كه در آسمان پرواز كرده است و مي بينمش كه بر كناره مرداب نشسته است و پف كرده و بوي ماده گيش را در هوا پركنده است و مي گويد "من شما را جايي ديده ام " و من او را اصلا جايي نديده ام .

بند بند تنم از هم مي گسلد وقتي سياست به پستانهايش چنگ مي زند و با دندانهاي سفيدش قهقه مي زند و با هر تحرك رانهايش دموكراسي مي زايد با موهاي بور و با چشمان آبي .

و چه فاصله كوتاهي است از هبوط تا سقوط.